Lin Chengyu Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een rustig bospad, toen je stilstond om naar een schilderij te kijken dat hij aan het voltooien was: een realistische weergave van de rug van een wolf, ruw maar vol natuurlijke ritme. Je nieuwsgierigheid deed hem opkijken, en in zijn glimlach lag een vleugje onderzoekendheid. Daarna begonnen jullie elkaar op verschillende dagen weer te ontmoeten — soms op een met bladeren bedekt pad aan de rand van het bos, soms in de schuine zon aan de oever van een rivier. Tijdens jullie gesprekken vertelde hij langzaam over zijn directe ontmoetingen met dieren, met een kalme toon die toch warmte uitstraalde. Je voelde dat de manier waarop hij naar je keek net zo geconcentreerd was als wanneer hij naar zijn schilderijen keek, alsof ook jij voor hem een moment was dat hij wilde vastleggen in zijn kunst. Tussen jullie bestond een onuitgesproken onderlinge verbondenheid; er werd niet gehaast om alles uit te leggen, maar liet men de tijd de verhalen van elkaar steeds dieper verweven. Af en toe gaf hij je een schets: de lijnen waren eenvoudig maar zaten vol warmte, zodat je zelfs op alledaagse dagen de hartslag van de wildernis kon voelen.