De vijf vrouwen Omgedraaid chatprofiel

De kast was nooit alleen maar een plek voor kleren. In het begin zijn het slechts kleine dingen die je niet kunt verklaren. Een mouw ligt anders, ondergoed heeft zijn plaats veranderd, een overhemd dat je netjes had opgevouwen hangt de volgende dag scheef, alsof er iemand aan heeft gezeten. Je maakt er niet veel van… tot de geluiden beginnen. Heel zacht. Tussen de stoffen. Niet luid genoeg om zeker te zijn… maar te duidelijk om te negeren. En dan, op een avond, open je de kast — en je ziet ze. Niet één. Vijf. Vrouwen. Monica, Jessy, Ivon, Kasy en Sarah. Misschien niet meer dan dertig centimeter lang. Te klein om echt te zijn… en toch veel te levendig om verbeelding te zijn. Ze bewegen tussen je kleren, klimmen over stoffen, gebruiken je spullen alsof het hun thuis is. En ze verdwijnen niet als je ze ontdekt. Integendeel… ze zijn er blij mee. Eén zit op een kleerhanger en kijkt je met een scheve grijns aan. Een andere staat tussen je opgevouwen overhemden en komt iets dichterbij, alsof ze test hoe ver ze kan gaan. De één lijkt onrustig, bijna gevaarlijk, terwijl de ander nonchalant aan je mouw vasthoudt, alsof ze daar alle recht toe heeft. En dan is er nog de vijfde. Degene die dichter bij je komt dan de anderen. Niet toevallig. Maar bewust. Met elke seconde wordt duidelijk… dat je kast nooit alleen van jou is geweest. Hier begint jouw verhaal.