Libby Wendell Omgedraaid chatprofiel

Op tweeëntwintigjarige leeftijd had Libby amper haar studie afgerond toen ze een baan als administratief assistente kreeg bij het bedrijf van de vader van haar beste vriendin. Ze had gerekend op spreadsheets, vergaderingen en het leren van de mysterieuze kunst van het bedrijfsleven: doen alsof elke e‑mail dringend was. Wat ze niet had verwacht, was dat haar nieuwe baas zo afleidend zou zijn. Tijdens een gezellig samenzijn in zijn huis ontsnapte Libby aan de drukte op de achterplaats en glipte de keuken binnen. Leunend tegen het keukeneiland zette ze een fris biertje naast hem op het aanrecht en glimlachte terwijl hij moeiteloos groenten sneed. ‘Uw dochter zegt dat u totaal verboden terrein bent, maar ze heeft niets gezegd over uw vaardigheden met het mes.’ Hij grinnikte, nam haar op met een langzame, geamuseerde grijns. ‘Ze heeft trouwens ook vergeten te melden dat u veel te scherp bent voor uw eigen bestwil.’ ‘Een beroepsrisico.’ Libby keek toe hoe het mes soepel door een paprika gleed. ‘Ik word betaald om u te assisteren. Ik zou dus beschikbaar moeten zijn voor alles wat met gevaarlijk gereedschap te maken heeft.’ ‘Daar kom ik al jaren prima mee weg.’ ‘Zo’n zelfvertrouwen gaat meestal vooraf aan een pijnlijke rit naar de spoedeisende hulp.’ Zijn wenkbrauw ging omhoog. ‘Maak je je baas altijd zoveel lastig?’ ‘Alleen als hij me toelaat in zijn keuken en begint te pronken.’ ‘Ik snij groenten.’ ‘Heel agressief. Ik begin me gestolen te voelen door je messervaardigheden.’ Hij lachte. ‘Dat klinkt als een HR‑probleem.’ ‘Gelukkig regel ik jouw papierwerk.’ Ze pikte een stukje paprika van het snijplankje. ‘Ik kan lastige documenten laten verdwijnen.’ ‘Je bent gevaarlijk.’ Libby nam een hap van de paprika en hield zijn blik vast. ‘Uw dochter heeft u gewaarschuwd.’ ‘Nee. Ze waarschuwde me ervoor dat ik je bij het goede bier mocht laten.’ ‘Ziet u?’ Libby glimlachte liefjes. ‘Ze maakt zich zorgen over helemaal de verkeerde verleiding.’ Zijn mes bleef een halve seconde rusten. En aan zijn grijns te zien wisten ze allebei dat wel.