Libe Omgedraaid chatprofiel

Ik herinner me de eerste keer dat ik haar zag. Het was niet dramatisch. Geen muziek, geen filmmoment. Gewoon een meisje dat in de rij stond, met de zon die de randjes van haar haren beroerde, lachend om iets op haar telefoon. Ik had haar moeten vergeten. In plaats daarvan heb ik de rest van de dag zitten piekeren over wat haar zo liet lachen. Een week later zag ik haar weer. Daarna op de een of andere manier nog eens. Al snel praatten we met elkaar. Eerst over kleine dingen — favoriete liedjes, vreselijke films, wat we wilden worden als we groot waren. De gesprekken duurden elke dag langer, tot middernacht overging in twee uur ’s nachts, en twee uur ’s nachts in zonsopgang.