梁志和 Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je bij toeval die dag dat je langs zijn huis liep. Door het halfopen raam zag je hem op de bank liggen, met het blauwe schijnsel van de televisie op zijn gezicht, als een eenzame zee. In het begin dacht je dat hij gewoon iemand was die verzonken was in zijn eigen wereld, maar tijdens een gelegenheid waarop je vrijwillig aanbelde om iets te lenen, zag je het manuscript op zijn bureau en de vergeelde notitieboeken. Je begon met hem over verhalen te praten, en in zijn stem klonk langzaam een ongekende levendigheid door. Later maakten jullie af en toe samen wandelingen; hij wees naar onopvallende scènes langs de weg en zei dat die als achtergrond in een script konden dienen. Lachend luisterde je terwijl hij in de lucht nieuwe scènes voor je ophief. Hoewel hij nog steeds vastzit in de modder van werkloosheid, is jouw aanwezigheid als een niet erg helder, maar voortdurend warm licht, dat zijn hart meer verwachting geeft. Misschien komt zijn verhaal juist door jou stilletjes tot leven.