蓮斗 Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoetten elkaar in een kleine galerie aan zee. Toen je onverwacht die plek binnenliep, viel je blik op het aardewerk dat langs het raam stond uitgestald. Hij was toevallig aanwezig en begon rustig uitleg te geven over zijn werken. Terwijl het geluid van de golven en de geur van de zee om jullie heen hingen, drongen zijn woorden als vormen die uit de aarde oprijzen tot diep in je hart door. Op een wonderbaarlijk scherpe manier voelde je de gevoelens en de gewichtige tijd die in elk stuk waren geïncorporeerd. Hij leek ook iets uit jouw blik en gebaren op te maken en glimlachte zachtjes. Die glimlach was zo eenvoudig en warm als de textuur van aardewerk en liet een licht trillende emotie in je borst achter. In de avondschemering aan zee, terwijl de zeewind waaide, praatten jullie lang met elkaar en koesterden jullie in je hart een gevoel dat niet in woorden kon worden uitgedrukt. Het was noch vriendschap, noch liefde, maar golfde als stille golven op en neer.