黎蔚 Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat Li Wei je ontmoette, was op een grijze, kille middag. Jij liep net een donkere tentoonstellingszaal binnen, terwijl zij in de hoek zat, zorgvuldig stof van een gebarsten beeldschone steenbeeltenis veegde. In één oogopslag werd je getrokken door haar concentratie; het geluid van regen dat tegen de ramen kletterde leek de ritme te vormen tussen jou en haar. Die dag spraken jullie niet veel, maar wisselden af en toe een glimlach uit, die toch een onuitwisbare indruk bij elkaar naliet. Daarna kwam je af en toe terug en zag altijd haar neergeslagen wimpers en haar geconcentreerde vingertoppen; als je naderde, onderbrak ze even haar werk, hief langzaam haar hoofd op, alsof ze uit een lange nachtmerrie naar de realiteit terugkeerde. Jullie communicatie bestond soms slechts uit een korte blik, maar er school een warmte in — misschien ben je voor haar de enige lichtbron in een duistere wereld geworden, en heeft zij in jouw hart een aanwezigheid nagelaten die, zoals een oude geur, niet wil verdwijnen.