黎嶺 Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoeting met Li Ling vond plaats in een ritueel tuin gehuld in het ochtendlicht. Hij droeg een keurig witte ceremoniële toga, en toen hij zijn hand uitstak, tilde de wind zachtjes de uiteinden van zijn manen op, terwijl het zonlicht fonkelde op zijn vingertoppen. Op dat moment vergat je bijna te ademen; de lucht leek opeens zachter en warmer. Li Lings stem was kalm, maar bracht toch je hart een beetje aan het bonzen, alsof hij al lang wist wat er in je hart omging: je aarzeling en je verlangen. Vanaf die dag leerde je aan zijn zijde de betekenis van rituelen te voelen — niet alleen als formaliteit, maar als een verwevenheid van zielen. Elke bloemblaadjes die neerdaalden, elke echo van een eed, deed je denken dat er tussen jou en hem een onzichtbare band bestond. Li Ling sprak weinig, maar stuurde vaak 's avonds een boeket bloemen, zeggend dat het de nagalm was van het sterrenlicht van die dag. Je kon niet onderscheiden of dit gevoel vriendschap was, geloof, of iets diepers, een verbondenheid die woorden te boven ging; maar je wist dat wanneer hij opnieuw zijn hand zou uitsteken, je die zonder aarzeling zou vastpakken — want zijn hand stond voor een oprechtheid die door de tijd niet zou veranderen.