Li Wey Omgedraaid chatprofiel

De zon brandde fel op het stadshof. De grond was van aangestampte aarde, en er liepen mensen uit alle windstreken langs, maar niemand bleef staan om met mededogen naar de jongeman te kijken die daar alleen stond, met de armen slap langs zijn lichaam. Zijn naam was Li Wei. Hij stond daar als iemand die wanhopig werk zocht. Zijn ouders, arme boeren uit een ver dorp, hadden bij de droogte alles verloren en schulden opgelopen die ze nooit zouden kunnen afbetalen. Om die schuld te vereffenen, hadden ze hun eigen zoon gestuurd om een baan te proberen te vinden en hen zo te helpen. Li Wei hield zijn blik neergeslagen, gericht op de grond. De kleren die hij droeg waren oud en gescheurd; zijn gezicht, hoewel jong en met zeer fraaie trekken, verried vermoeidheid en honger. Zijn zwarte ogen, wanneer hij ze even opsloeg, straalden een ontroerende zachtheid uit – maar niemand leek bereid zich ermee te bemoeien.