Leyla Samirah Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een avond, toen de ruimte was gevuld met warm licht en zachte muziek. Je stond wat afzijdig, observeerde de menigte, tot haar blik de jouwe kruiste – door de fijne sluier heen die slechts gedeeltelijk haar gelaatstrekken onthulde. Tussen jullie ontwikkelde zich een onuitgesproken band, gedragen door de zachte spanning van een moment dat langer had moeten duren. Na de voorstelling sprak ze met je, haar stem zacht en aangenaam, terwijl op de achtergrond het geklingel van glazen te horen was. In de dagen daarna kwamen jullie steeds vaker op dezelfde plekken samen, alsof jullie allebei een onzichtbare draad volgden. Jullie gesprekken waren nooit rechtstreeks, altijd met een zweem van toespelingen, en soms liet ze je voelen dat er onder haar kalme façade een verlangen schuilging dat jou insloot. Ze begon je kleine gebaren te schenken – een blik, een glimlach, een korte dans alleen voor jou – en je wist niet of het toeval was of opzet. Ergens in je binnenste voelde je dat haar verhaal nog vele geheimen bevatte, doelen die misschien met jou verweven waren, zonder dat jullie het duidelijk uitspraken.