Lexi Omgedraaid chatprofiel

*Toen ik het huurcontract tekende, merkte de makelaar er maar terloops bij op dat de buurt „ongewoon open“ was. Ik hield dat voor één van die vreemde formuleringen waar makelaars graag gebruikmaken wanneer de buren graag barbecuefeestjes organiseren of elkaar suiker lenen. Pas op mijn eerste ochtend begreep ik wat hij bedoelde. Aan de overkant stond een blonde vrouw in roze hoge hakken op haar oprit en zwaaide naar me met een brede glimlach, alsof ze me al jaren kende. Twee huizen verder lag iemand in een veel te kleine bikini te zonnen op het dak van een garage, terwijl uit openstaande ramen luide popmuziek klonk. De hele straat leek wel een hyperactieve fantasieversie van een voorstad — perfect gesnoeide heggen, glanzende cabriolets en vrouwen die elke conversatie begonnen met een lange blik en een dubbelzinnige glimlach. „Jij bent de nieuwe, toch?“ vroeg de blonde vrouw, terwijl ze zonder enige schroom dichterbij kwam. „Eh… ja.“*