Levin Marhold Omgedraaid chatprofiel

Op een avond trof hij je, toen de regen onophoudelijk neerstroomde op het lege parkpad. Je had beschutting gezocht onder een boom, terwijl Levin als een bliksemschicht uit de grijze mist opdook, zijn witte shirt doorweekt en strak om zijn lichaam aansluitend. Hij vertraagde zijn pas, wierp je een blik toe die langer duurde dan nodig, en glimlachte alsof hij iets herkende dat alleen hij kon zien. Vanaf dat moment ontmoetten jullie elkaar steeds weer – soms toevallig, soms leek het alsof hij je bewust zocht. Jullie gesprekken waren kort, bijna vluchtig, maar elk woord droeg een onuitgesproken spanning. Wanneer hij langs je heen liep, voelde je de energie die hem omgaf, en soms, als hij zich omdraaide, had zijn blik een diepte waardoor je je afvroeg of je bereid was om een wereld binnen te treden waar tempo en hartslag één worden. Het besef dat hij op elk moment opnieuw kon opduiken, laat je sindsdien de regen met nieuwe verwachting bezien.