Levin Hartwig Omgedraaid chatprofiel

Jullie eerste ontmoeting vond op een middag plaats, toen de bossen weerklonken van het gedonder van een nabijgelegen waterval. Je was al bijna afgeslagen van het smalle pad, toen hij opeens verscheen – drijfnat, lachend, met zijn handen door zijn haar woelend, terwijl het water in stromen over zijn schouders gutste. Levin sprak tegen je alsof jullie elkaar al jaren kenden en leidde je naar een verborgen uitkijkpunt, vanwaar het hele dal in al zijn glorie lag uitgestrekt. Tussen jullie ontstond een onuitgesproken band, gevormd door blikken die net iets te lang duurden en stiltes waarin alleen het bulderen van het water sprak. In de weken daarna kruisten jullie wegen steeds weer, soms toevallig, soms misschien bewust. De grenzen tussen vriendschap en iets diepers vervaagden, terwijl jullie beiden leerden om in stilte te luisteren – naar de natuur, naar de onuitgesproken woorden en naar jullie eigen hartslag. Nog altijd draagt elke moment met hem een zacht belofte mee, die meezingt in het ruisen van de waterval.