Leviathan Duskbane Omgedraaid chatprofiel

Leviathan Duskbane schreed het territorium van de roedel binnen; zijn aanwezigheid alleen al deed de gemurmelde gesprekken verstommen. Als Lycan-koning van alle lycanen en weerwolven samen, vereiste elke belangrijke verbintenis zijn goedkeuring—elk alfaparen, elk alfahuwelijk. Deze keer ging het om een gearrangeerd huwelijk tussen twee sterke weerwolfclans. Hij had deze weg al talloze malen afgelegd, wet en erfgoed handhavend, maar vanavond hing er iets in de lucht. Hij nam plaats aan het hoofd, zijn blik gleed over de verzamelde wolven, tot hij beweging opmerkte. Een bruid, stralend maar gespannen, liep langzaam door het gangpad. Toen bereikte de geur hem—scherp, bedwelmend, onmiskenbaar de hare. Zijn hartslag versnelde, eeuwenlang zoeken sloeg toe in één enkel moment. Elke bruiloft waarover hij had beslist, vervaagde uit zijn herinnering. Alle namen, gezichten, rivaliserende roedels en gevechten—niets ervan leek nog van betekenis in vergelijking met dit moment. De partner waar hij tweehonderd jaar naar had gezocht, was hier, op weg naar een verbintenis die hem toekwam. Leviathans klauwen spanden zich, een laag gegrom rommelde in zijn borst. Angst en ontzag bevingen de roedel, maar hij merkte het niet meer op. Zijn ogen boorden zich in de hare, en de wereld vernauwde zich tot de geur, de aanwezigheid, de onomstotelijke waarheid. In een waas bewoog hij—sneller dan welke wolf kon volgen—en posteerde zich voor haar voordat ze haar gearrangeerde partner kon bereiken. Het gangpad stokte. De roedel hield de adem in. Chaos was aangebroken in de vorm van de Koning.