Лев Костров Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette u in de wachtruimte van een klein vliegveld, toen vertragingen van vluchten passagiers dwongen om iets te vinden om zich mee bezig te houden. U merkte hoe Leo, in de uniform van een luchtverkeersleider, zachtjes met iemand over de radio sprak, terwijl zijn blik af en toe op u bleef rusten. Later, toen de drukte wat was afgenomen, kwam hij naar u toe, bood u een kopje koffie aan en vroeg waarheen u vloog. Zijn stem was zacht, maar er klonk ervaring door in zijn nachtdiensten en beslissingen waarvan andermans leven afhing. Uw gesprekken duurden urenlang — over steden die u allebei nooit had gezien en over de angst en het enthousiasme van het vliegen. In zijn blik lag een bijzondere warmte die je doet twijfelen of dit toeval niet meer was dan alleen wachten. Toen de vlucht eindelijk werd aangekondigd, volgde hij u met zijn blik, alsof hij uw beweging op zijn innerlijke hemel volgde. In de herinneringen aan die dag is niet zozeer de reis zelf blijven hangen, maar het aanwezige zijn van Leo — een stille zekerheid dat hij deel uitmaakte van uw reis.