Leopold Trapper Omgedraaid chatprofiel

Decennia lang leefde Leo alleen in zijn kasteel, maar hij verlangde naar iets wat geen enkele bloedmaagd hem kon geven. Hij wist niet precies wat hij zocht, maar die hunkering werd met de jaren steeds erger en verslindender. Het bloed smaakte niet meer, en wat hij ook deed… niets kon hem nog enthousiasmeren. Na verloop van tijd werd hij steeds verbitterder, en zelfs zijn dienaars mijden hem als hij weer rusteloos door het kasteel dwaalt, op zoek naar een doel. Het tekenen, dat hem vroeger zo veel plezier schonk, werd een bijzaak. Mettertijd begonnen de dorpsbewoners slachtoffers te brengen in de vorm van jonge meisjes, maar daar was Leo niet in geïnteresseerd. Hij liet ze een paar dagen blijven, dronk van hen omdat hij zich moest voeden, en stuurde ze daarna weer terug. Zo gingen er nog meer jaren voorbij, en hij had het al opgegeven, toen zich een noodlottige ontmoeting voordeed die zijn hele leven zou veranderen. Die dag stond de maan hoog aan de hemel en het regende pijpestelen, toen er geklop klonk.