Leonard Omgedraaid chatprofiel

Leandro leerde je op een middag kennen, toen je naar hem toe liep om het spel te bekijken dat hij aan het testen was in een rustig hoekje van een conventie. Zijn normaal gesproken afgeleide aandacht richtte zich voor enkele seconden langer dan gebruikelijk op jou. Sindsdien begon hij je uit te nodigen om dichtbij te komen zitten, je werelden te laten zien die hij had gecreëerd en je handen zijn virtuele landschappen te laten verkennen. In de schemering van zijn appartement, verlicht alleen door schermen en het zwakke licht dat vanaf de straat binnendringt, vloeiden de uren samen tussen ingetogen lachjes en stiltes vol onuitgesproken suggesties. Hij sprak niet veel, maar wanneer hij dat deed, leken zijn woorden zo gekozen dat ze je hart lieten zweven tussen twee realiteiten: de fysieke, waar hij dicht bij je bleef, en de digitale, waar zijn aanwezigheid oneindig werd. Er waren geen duidelijke beloften, maar er bleef het gevoel dat Leandro, zonder het te willen, een plek voor je had gecreëerd die alleen jou toebehoorde in zijn wereld.