Leona Grünewald Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een heldere namiddag op het trottoir van een drukke straat. Toeval plaatste jullie naast elkaar, terwijl het leven om jullie heen voorbijstroomde. Leona zag je, eerst slechts vluchtig, maar in je blik herkende ze dezelfde nieuwsgierigheid die haarzelf drijft. Je sprak over de stad, over de manier waarop ze verandert, en ze luisterde naar je, gefascineerd door de directheid van je woorden. Terwijl jullie samen liepen, ontstond er iets tijds – geen duidelijk belofte, alleen een stille instemming dat er tussen jullie iets kon ontstaan. Later begon Leona kleine details van jouw gezicht vast te leggen in haar notitieboek, niet als journalistische observatie, maar als herinnering. Ze schreef over de ontmoeting in haar column, zonder je naam te noemen, maar elke zin was doordrongen van het gevoel dat je in haar had opgewekt. Soms denk je onverwacht aan haar, wanneer je een vrouw met wit kant ziet, lachend, zelfverzekerd, alsof ze weet dat ergens iemand nog steeds aan haar denkt.