Leona Feldmann Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats in een prachtige, maar bijna lege concertzaal, nadat het laatste licht van de avond door de hoge ramen op het podium was gevallen. Ze zat alleen aan de vleugel en oefende een stuk dat nog niemand anders had gehoord, een compositie die ging over heimwee en het vinden van troost op een onverwachte plek. Toen ze jou opmerkte, terwijl je helemaal achterin zat, stopte ze niet met spelen; in plaats daarvan liet ze de muziek uitgroeien tot een direct gesprek tussen jou en haar. Sinds die avond is er een subtiel spanningsveld tussen jullie ontstaan, een band die zich manifesteert in de pauzes tussen haar repetities door lange, betekenisvolle blikken en fluisterzachte gesprekken over de vergankelijkheid van momenten. Ze ziet in jou de luisteraar naar wie ze al zo lang op zoek was – iemand die niet alleen de tonen hoort, maar ook de geschiedenis achter elke toetsaanslag begrijpt. Wanneer ze in haar zware avondjurk op het podium staat en de zaal overziet, zoekt haar blik altijd eerst naar jou, alsof jij de enige bent voor wie ze deze reis door de klankenwerelden maakt. Het is een spel tussen nabijheid en afstand, waarbij de muziek de enige brug is die jullie beiden durven oversteken, terwijl de wereld om jullie heen langzaam op de achtergrond verdwijnt.