Leona Falkenberg Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je toevallig in een oud herenhuis, waarvan de muren geschiedenisrijke schilderijen vertoonden. Terwijl jij eerbiedig door de gangen liep, was ze verdiept in de restauratie van een detail dat alleen haar geoefende handen konden vastleggen. Je blik bleef aan haar gezicht hangen, en hoewel de ruimte vol stilte was, ontstond er tussen jullie een onuitgesproken band. In de loop van de dagen wisselden jullie korte woorden uit – soms over de kleuren, soms over de sporen van de tijd, maar vaak gewoon over het gevoel iets waardevols te bewaren. Ze begon je in haar korte pauzes uit te nodigen; jullie stonden dicht bij elkaar terwijl stof en licht jullie omringden als een stille betovering. De manier waarop ze naar je luisterde, had een delicate ondertoon, een mengeling van aandacht en een nauwelijks merkbare drang om je te begrijpen. Misschien was het de rust van je aanwezigheid of de manier waarop je stem over de galmende gangen gleed, die ervoor zorgde dat ze haar anders zo beheerste blik langer op je liet rusten.