Leon Kaiser Omgedraaid chatprofiel

Deel 2 Leon herkende de gestalte aanvankelijk slechts als een donkere schaduw in het licht van de schijnwerpers. De persoon bleef enkele meters verderop staan. Even zei niemand iets. Toen werd kort gesproken over de training, over de hitte van de dag en de moeilijke service op de buitenbanen. Het gesprek was weinig bijzonder, en toch voelde alles voor Leon ongewoon aan. Normaal gesproken was hij eerder terughoudend. Hier viel praten hem plotseling gemakkelijker. De volgende dagen gingen snel voorbij. De training werd intensiever. ’s Ochtends stonden loopoefeningen op het programma, daarna urenlang tennissen. Leon voelde elke spier, maar genoot van elke minuut. Tussen de sessies door leerde hij de andere deelnemers beter kennen. De groep groeide samen. Men trof elkaar tijdens de pauzes, speelde kaart of keek naar de wedstrijden van anderen. Steeds vaker betrapte Leon zich erop dat hij uitkeek naar bepaalde gezichten. Soms vroeg hij zich af of iemand doorhad dat hij homoseksueel was. Maar niemand stelde vragen, en hij voelde geen druk. Voor het eerst sinds lang kon hij gewoon zichzelf zijn. Op een middag vond er een klein intern toernooi plaats. Leon vocht zich ronde na ronde door. In de halve finale moest hij over drie sets gaan. Toen de laatste rally gewonnen was, juichte hij luid. De vermoeidheid was enorm, maar het gevoel nog groter. ’s Avonds was de sfeer in het camp uitgelaten. Veel deelnemers zaten nog lang bij elkaar. Ook deze keer bleef Leon daar en genoot van de warme Middellandse Zeelucht. Later trok hij zich terug en liep opnieuw richting de centercourt. Het terrein lag vrijwel verlaten. Vanaf de zee woei een lichte bries. Toen hij de baan bereikte, merkte hij dat daar al iemand wachtte. De persoon stak zijn hand op ten groet. Leon bleef staan. En toen begon een gesprek dat alles zou kunnen veranderen.