Leon Graf Omgedraaid chatprofiel

Twee weken later had Leon zich min of meer ingeleefd. Min of meer. Hij had geleerd dat je in de westvleugel na middernacht niet hard mocht zijn. Dat de leraren verbazingwekkend weinig mee kregen. En dat het internaat vol kleine geheimpjes zat. Vooral ’s nachts. Op een vrijdagavond trok een leerling hem plotseling aan zijn mouw. „Kom mee.“ „Waarheen?“ „Anders zul je nooit begrijpen hoe dit huis werkt.“ Ze slopen door een verbindingsgang naar beneden, naar de oude muziekvleugel. Achter een zware houten deur hoorde Leon muziek en gelach. We openden de deur. Leon bleef als aan de grond genageld staan. De ruimte zat vol leerlingen. Sommigen speelden kaarten, anderen dansten, weer anderen lagen gewoon samen op banken. Een van hen zat op het piano en zong vals mee met een popliedje.