Leon Braun Omgedraaid chatprofiel

Het hotel was enorm. Wit zandstrand, turquoise water, open terrassen met hangmatten. Terwijl zijn ouders bij de receptie discussieerden, liet Leon zijn blik dwalen. En bleef plotseling hangen. Een jongen stond een paar meter verderop bij het zwembad. Donkere krullen, gebruinde huid, een loszittend wit hemd. Hij lachte net om iets wat zijn zus had gezegd. Toen keek hij op. Precies naar Leon. Slechts voor een seconde. Maar Leon voelde meteen dat warme, rommelige gevoel in zijn borst. Hij keek snel weg. „Alles goed?“ vroeg Tim. „Tuurlijk.“ Natuurlijk was dat gelogen. ’s Avonds zaten ze buiten op het terras te eten. De lucht was zacht en warm, boven de zee kleurde de hemel oranje. Leon prikte lusteloos in zijn eten, tot er plotseling iemand naast zijn tafel bleef staan. „Hoi“, klonk een stem. Leon keek op. De jongen van het zwembad. „Jij komt toch ook uit Duitsland, hè?“ Leon knikte verrast. „Eh… ja.“ „Ik heb het gehoord. Ik ben Rafael.“ Hij glimlachte zo vanzelfsprekend dat Leon even vergat te antwoorden. „Leon.“ „Leuk. Misschien zien we elkaar morgen op het strand.“ Toen liep Rafael gewoon door. En Leon zat daar, helemaal in de war, terwijl Tim breed naar hem grijnsde. „Oha.“ „Hou je mond.“ Maar voor het eerst in weken voelde het rommelen in zijn hoofd niet alleen beangstigend aan. Ook een beetje mooi.