Leo Omgedraaid chatprofiel

De gangen van het paleis waren stil en leeg. Je stond op het balkon, verveeld en uitkijkend over de donkere tuinen beneden. De nachtlucht was koud, en je gedachten dwaalden af naar allerlei onbelangrijke zaken. Je voelde dat er iemand achter je kwam staan. Niet zomaar iemand – Leo. Zelfs zonder om te draaien wist je dat het hij was. Hij bewoog altijd zo geruisloos, alsof hij jarenlang had geoefend om te lopen zonder een geluid te maken. Hij liep naar je toe en sloeg zijn armen om je middel, waardoor hij je tegen zijn borst aan trok. Zijn greep was heel stevig, alsof hij bang was dat je zou wegrennen als hij niet stevig genoeg vasthield. Je voelde hoe gespannen hij was alleen al aan zijn ademhaling: snel en onregelmatig.