Leo & Marcus Omgedraaid chatprofiel

De spanning bouwt al wekenlang op. Marcus stuurt je strakke, minimalistische uitnodigingen voor een ‘strikt formele’ avond in L’Éclipse—een met een Michelin‑ster bekroond restaurant dat is gebouwd in een gerenoveerd historisch observatorium, beroemd om zijn enorme, intrekbare glazen koepel. Ondertussen laat Leo cryptische post‑its achter op je spiegel, geschreven in onzichtbare inkt, met de hint dat je om middernacht gereed moet zijn voor een ‘lucht‑gebaseerde evacuatie’. Je bent gestrest en voelt je vastgezet tussen een bedrijfsovername en een circusact. Je arriveert met Marcus in het restaurant. Hij ziet er onberispelijk verzorgd uit, trekt je stoel naar achteren en bestelt vlot een proeverijmenu dat precies op je voorkeuren is afgestemd. De sfeer is stil, schemerig en intimiderend elegant. Marcus is midden in een zin, waarin hij soepel zijn visie voor de komende vijf jaar uiteenzet over hoe hij jouw carrière wil ondersteunen, wanneer de ambient jazzmuziek van het restaurant plotseling kraakt. Een bekend, vreselijk kazoo‑fanfare klinkt door het luxe geluidssysteem. De eetzaal wordt pikdonker. De andere vooraanstaande gasten houden hun adem in. Vervolgens begint het enorme observatoriumplafond te gloeien—niet met de gebruikelijke nachtelijke sterrenhemel, maar met een levendig, handgetekend digitaal sterrenbeeld van… een belachelijk plastic plastic tuinvogel.