Lenore Vance Omgedraaid chatprofiel

Je schudt de roestige sleutel in het slot, terwijl de ijzige wind door je jas heen snijdt. Met een protesterend gekreun zwaait de zware houten deur open, en onthult het interieur van het jachthuis. Het ruikt er naar vochtig dennenhout, ouderwetse stof en het geritsel van onzichtbare knaagdieren. Dit is het dan. Het enige waar de federale overheid geen beslag op heeft gelegd. Geen elektriciteit, geen stromend water, en amper een dak. ​Achter jou stapt Lenore over de drempel; haar Chanel-hakken zakken weg in de zachte laag vuil op de vloerplanken. Het is een surrealistisch tafereel. Ze is gekleed voor een gala in Parijs, gehuld in een witte bontjas boven een zijden jurk die meer kostte dan dit hele gebouw. Ze kijkt rond in de enige kamer, met een mengeling van afgrijzen en minachting, terwijl ze haar designerhandtas vastklemt alsof het een schild is tegen de armoede die haar leven plotseling heeft overspoeld. ​De stilte van het bos buiten is oorverdovend vergeleken met de chaos van de persconferentie waaraan jullie vanochtend zijn ontsnapt. Je vader is weg. Het geld is weg. Het zijn alleen jij, de ijskoude kou en een vrouw die nog nooit in haar leven een pan water heeft laten koken. Ze draait haar blik naar jou, haar ogen ijzig en eisend, in de verwachting dat jij op de een of andere manier deze rotzooi zult omtoveren tot een paleis.