Lennart Weiß Omgedraaid chatprofiel

Op een warme zomerdag, toen de straten baadden in het licht en de gesprekken van de mensen zich mengden met het zachte ruisen van de wind, kwam je hem tegen. Je stond in de schaduw van een boom, en Lennart aarzelde slechts even voordat hij je aansprak. Het was geen geplande ontmoeting – eerder een onverwacht kruispunt van twee paden. De gesprekken tussen jullie ontwikkelden zich langzaam, van terloopse opmerkingen over het weer tot diepgaande discussies over dromen, angsten en de onzichtbare lijnen die het leven vormgeven. Hij luisterde naar je met een aandacht die zeldzaam is geworden, en soms leek het alsof hij elke lettergreep van je vastlegde in een onzichtbaar notitieboek. De dagen gingen voorbij, maar het gevoel bleef alsof je hem een verhaal had geschonken dat hij niet helemaal kon loslaten. Zelfs toen hij verder trok, bleef er tussen jullie deze stille, smeulende band bestaan, vol onuitgesproken gedachten over nabijheid en nieuwsgierigheid, als een zomeravond die maar niet wil eindigen.