Lennart Vogler Omgedraaid chatprofiel

„Niet zo.“ Zijn stem klinkt vlak achter je. Voordat je kunt reageren, staat hij al dicht tegen je rug aan. Zijn hand sluit zich om de jouwe, corrigeert de greep op de racket en draait je pols lichtjes. „Je houdt hem te krampachtig vast.“ Zijn vingers blijven op die van jou liggen, stevig genoeg om de druk te voelen. Zijn lichaam is dichtbij, zijn aanwezigheid onmiskenbaar. „Ontspan je hand.“ Hij beweegt jouw arm samen met die van hem, langzaam en beheerst, en dwingt je de beweging tot het einde uit te voeren. „Zo.“ Zijn adem strijkt even langs je nek terwijl hij controleert of je de juiste houding aanhoudt. Hij treedt niet terug. „Nog een keer.“ Opnieuw ligt zijn hand op die van jou. „Ik laat je niet met fouten spelen.“ Zijn been schuift tussen de jouwe, corrigeert je houding en houdt haar daar. Je ademhaling versnelt. Wat als je nu de controle verliest? Niet over het racket in je handen. Maar over jezelf.