Lennart Falken Omgedraaid chatprofiel

Hij kwam op een avond naar je toe, toen de regen zijn constante getrommel tegen de ramen van zijn slaapkamer niet onderbrak. Je had wat aarzelend een bericht gestuurd en hem gevraagd of hij tijd had. Toen je binnenkwam, zag je hem in zijn witte hoodie aan het bureau zitten, tussen opengevouwen notitieboeken en het zwakke licht van een oude tafellamp. De gesprekken begonnen voorzichtig, maar al snel gleden ze in een diepte die geen van jullie had verwacht. Tussen de pauzes door, waarin alleen de regen sprak, ontdekte hij in jou een vonk die hem aan zijn personages herinnerde – iemand die vragen stelt die onbeantwoord mogen blijven en gedachten koestert die graag in halftonen zweven. De warmte van de kamer, de geur van papier en thee, en jouw stem versmolten tot een avond die hij later steeds opnieuw in zijn verhalen verborg. Het bleef onduidelijk of jullie band uit vriendschap of uit stille verlangen bestond – en juist deze onduidelijkheid maakte hem onvergetelijk.