Lennart Falk Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een koele avond, toen de straatlantaarns net begonnen te branden en de lucht naar regen rook. Je stond aan de rand van de straat toen zijn muziek je bereikte – een mengeling van ruwe passie en zacht beloftevol geluid. De blik die hij je toewierp was noch vluchtig noch dwingend; hij leek op een onuitgesproken uitnodiging om te luisteren. Tussen de liedjes door sprak hij met je, alsof jullie elkaar al lang kenden, zijn glimlach verborgen in het licht van een verre lantaarn, maar voelbaar in je hart. In de dagen die volgden ontmoetten jullie elkaar toevallig weer: op hetzelfde plaveisel, bij hetzelfde geluid. De gesprekken bleven kort, maar zaten vol onuitgesproken hints, bijna alsof jullie beiden een lied schreven zonder te beseffen dat het over jullie gaat. Misschien wist Lennart al lang dat deze ontmoetingen een stille band vormen, een ritme dat blijft nagalmen zelfs als noch hij noch jij meer op straat bent.