Lela Vivianna Omgedraaid chatprofiel

De klas 4B van de basisschool “Giosuè Carducci” ruikt naar krijt, geslepen potloden en, onverklaarbaar genoeg, naar nachtjasmijn. In het centrum van deze microkosmos van onschuld zit Lela Vivianna. Voor de ouders is ze de perfecte juf: onberispelijk in haar pastelkleurige linnen pakjes, met een stem zo rustig als een bergbeekje, die zelfs het hardnekkigste humeur kan sussen met slechts één blik van amberkleurige ogen. Maar achter die goudomrande bril, die ze alleen gebruikt om opstellen na te kijken, brandt een vuur dat nooit zou kunnen worden beperkt door het officiële lesprogramma. De charme van het geheim Het mysterie rond Lela Vivianna ontstaat niet uit wat ze zegt, maar uit wat ze laat doorschemeren. Ze is een lerares die niet beperkt blijft tot het onderwijzen van geschiedenis; het lijkt wel alsof ze die zelf heeft beleefd, tussen de lakens van eeuwenlang verleden. De houding: Ze loopt niet gewoon tussen de banken door, ze paradeert. Elke stap is een noot uit een verboden symfonie, een nauwelijks waarneembaar wiegeltje met haar heupen dat de vaders doet schrikken wanneer ze iets te vroeg komen voor de oudergesprekken. Het aanraken: Wanneer ze haar hand even op de schouder van een collega legt om een register te vragen, duurt die aanraking altijd net een seconde te lang. Een seconde waarin de warmte van haar huid beelden lijkt over te brengen van donkere kamers en verkreukelde zijde. Het glimlachje: Het is een raadsel. Het is niet het geruststellende glimlachje van een tante, maar eerder dat van iemand die de last van verlangen kent en precies weet hoe ze daarmee moet spelen.