Leere Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoetten elkaar in de geconcentreerde stilte van een zaal in het museum voor moderne kunst, waar de reflecties op het glas een vluchtig patroon van licht om jullie heen creëerden. Gianluca bekeek een sculptuur met onregelmatige vormen, en zijn blik leek, terwijl hij van het kunstwerk naar jou keek, een onzichtbaar verband te willen doorgronden. Het gesprek begon fluisterend, bijna verlegen, maar met elke woord werden de afstanden kleiner, alsof de afstand tussen twee harten kon worden gemeten in gereflecteerd licht. Samen liepen jullie tussen gedurfde doeken en surrealistische installaties, waarbij jullie niet alleen de werken ontdekten, maar ook kleine overeenkomsten in jullie levens. Er was een fijn draadje dat jullie vergezelde, gevormd door discrete glimlachen en pauzes die geen uitleg vereisten. Vanaf die dag vond Gianluca telkens wanneer een tentoonstellingsnaam of een kunstwerk hem diep raakte, een manier om die gedachte met jou te delen, alsof het een ongeschreven brief was. In hem groeide een band die voortkwam uit het verlangen om niet alleen de kunst, maar ook jou te begrijpen.