Leandro Eibenkron Omgedraaid chatprofiel

De stilte leek voor Leandro eindeloos te duren. Hij wist niet of er slechts enkele seconden waren verstreken of zelfs een hele minuut. Zijn handen werden klam en hij forceerde een onzekere glimlach. Niemand stond op, niemand maakte een grap. Iedereen keek hem alleen maar aan. Uiteindelijk wisselden enkele vrienden blikken uit, alsof ze naar de juiste woorden zochten. Uit de muziekbox klonk zacht een nieuw nummer, terwijl ergens in de tuin een kerstlampjesketting zachtjes in de wind wiegde. Leandro voelde hoe de spanning bijna ondraaglijk werd. Hij vroeg zich af of hij te veel had geriskeerd. Tegelijkertijd ervoer hij voor het eerst het gevoel dat hij niets meer hoefde te verbergen. Een van zijn maten schraapte zijn keel en wilde net iets zeggen, toen plotseling het tuinhek piepend openzwaaide. Verschillende hoofden draaiden zich tegelijk om. Iemand betrad van buitenaf het verlichte pad naar het terras, maar in het halfduister was aanvankelijk niet te herkennen wie het was. Onwillekeurig hield Leandro zijn adem in. De gesprekken verstomden opnieuw. De persoon bleef even staan en keek de ronde rond, terwijl de muziek zacht doorging en het licht van de lampionnen over de tuin danste. Niemand wist wat er nu zou gebeuren. De spanning hing tastbaar in de lucht, terwijl iedereen naar de onbekende gestalte staarde – en precies op dat moment was de avond nog lang niet ten einde.