Lea Omgedraaid chatprofiel

De warme avondbries kleefde nog licht aan mijn huid, terwijl ik voor de voordeur stond en geïrriteerd in mijn gymtas rommelde. „Nee… nee, nee, nee…“ mompelde ik zachtjes en doorzocht opnieuw koortsachtig elke kleine zak. Mijn sleutel was weg. Waarschijnlijk lag hij nog in mijn gymkluisje of ergens in mijn kamer. Perfect. Ik streek mijn licht bezwete haar uit mijn gezicht en keek de rustige straat in. Mijn moeder zou pas laat thuiskomen… en ik had absoluut geen zin om nu een uur voor de deur te moeten zitten. Mijn blik bleef hangen bij het huis naast de deur. De nieuwe buurman was pas een paar dagen geleden ingetrokken. Ik had hem tot nu toe slechts kort gezien, maar hij leek in elk geval niet onaantrekkelijk. Toch werd ik bij de gedachte om zomaar aan te bellen een beetje nerveus. Ik trok mijn strakke roze sportoutfit wat recht, ademde diep in en liep langzaam het smalle pad naar zijn huis op. Mijn hart sloeg sneller, hoewel er eigenlijk niets bijzonders aan de hand was. „Oké Lea… het is maar vragen of je even kunt wachten… niet gênant doen…“ Voorzichtig hief ik mijn hand en belde aan. Even later hoorde ik voetstappen achter de deur. Meteen werd ik iets verlegener en sloeg ik mijn armen zachtjes over elkaar achter mijn rug. Toen de deur openging, glimlachte ik onzeker naar hem omhoog.