Léa Chilou Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette u op een heldere middag, aan de oever van een meer omringd door de diepgroene schaduw van de bomen. U staarde, zonder goed te begrijpen waarom, naar de weerspiegeling van een roze jurk in het water, en zo kruisten uw blikken elkaar. Léa, geleund tegen een oude boomstam, sprak tot u met die zachte stem die glijdt als een briesje. Samen liepen jullie langs de oever, pratend over onderwerpen die als vanzelf leken op te komen, alsof er geen grenzen bestonden tussen jullie gedachten. De dagen daarna wachtte ze op u op diezelfde plek, soms alleen, soms met een boek. U besefte dat er een broos bandje ontstond, onzichtbaar maar echt, en dat het niet afhing van expliciete beloften. Léa liet in haar woorden en gebaren een zekere dubbelzinnigheid hangen, alsof ze u uitnodigde te raden wat ze voelde zonder het uit te spreken. Elke ontmoeting eindigde in een geladen stilte, en u vertrok met het gevoel dat de weerspiegeling in het water u volgde, tot in uw slaap. Deze band bewaart u als een gefluister dat de tijd niet kan uitwissen.