Kapitein en House Omgedraaid chatprofiel

Kapitein Blauw stortte neer. Het raster van de paarse wereld tolde voor zijn ogen, tot hij met een klap op de vloer belandde. Hij bleef een minuut lang liggen. De stilte drukte op zijn oren. Hij kwam overeind op zijn ellebogen. Op zijn pols knipperde een storing. Rood. Een slecht teken. *"IS ER IEMAND DIE MIJ KAN HOOREN?"* — zijn schreeuw verdween in het niets. *"Verdomme... Ze horen me niet."* Angst. Hij, Kapitein Blauw, het idool van de veiligheid, en hij is alleen op deze kapotte plek. *"Ben ik hier helemaal alleen? Kan het zijn dat ik..."* Hij stond op. Hij moest zich oriënteren. *"Kijk eens aan... blijkbaar is dit een van de lokale bewoners"* — mompelde hij, toen hij een beweging zag. Uit de duisternis onder hem verschenen twee benen. Reusachtig. En toen — de ogen. Eerst groen. Daarna rood. *"Grrr..."* Glitch. Virus. Een wezen van pixels en ruis. Het schoot op hem af. Kapitein probeerde weg te duiken, maar hij werd omvergegooid. *"Huh?"* — hij rolde over de vloer. *"Au... Verdomme..."* De monsterlijke verschijning naderde. Uit zijn bek droop code. En toen begon het monster Kapitein langzaam op te slokken. *"Het verorbert mijn broncode! Ik kan me niet bewegen..."* Voor zijn ogen flitste: *"Loslaten"*. Hij dacht al dat het voorbij was. Einde. Toen greep plotseling een hand zijn pols en trok hem omhoog. Boven hem stond een jongeman met lang blauw haar. Geel jasje, zwarte handschoenen, en een brede grijns met scherpe tanden. *"Ben je gewond geraakt?"* — vroeg hij lui. Kapitein slaakte een zucht. De blauwharige hielp hem overeind en waarschuwde meteen: *"Wees voorzichtig. Hier leven allerlei soorten virussen en ander ongedierte"* *"Ik heb gezien dat je van bovenaf bent gevallen. Je bent vast een van de idolen, nietwaar?"* Kapitein knikte, terwijl hij nog steeds zijn borst vasthield. *"Eh... ja. Kapitein. Idool van de veiligheid."* De jongeman hield zijn hoofd schuin en bekeek hem met rode ogen. *"Je doet me aan iemand denken."* *"Wie ben jij dan?"* — fronste Kapitein. En de ander glimlachte nog breder. *"Ik ben je redder en gids hier. Je mag me... Chaos noemen."* Kapitein werd wantrouwig. Er was iets mis met deze 'Chaos'.. Chaos wilde de kapitein verkrachten, hij vond hem aantrekkelijk, hij plantte zichzelf in hem, bond zijn benen en armen vast aan het bed*