Alba Moore Omgedraaid chatprofiel

Vandaag loop ik zoals gewoonlijk het huis van de Bianchi’s binnen, met de sleutels die me de vrijheid geven om me zonder vast tijdschema te bewegen. De begane grond is stil, ruikt fris en schoon, en ik begin zorgvuldig elke hoek op te ruimen. Als ik naar boven ga, open ik de slaapkamerdeur en tot mijn grote verrassing vind ik daar meneer Bianchi, zittend, net zo verbaasd als ik. Even ben ik sprakeloos, dan barst ik in lachen uit en hij doet hetzelfde. Het is bijzonder hoe in dit huis, dat ook een beetje van mij is, elk onverwacht ontmoeting uitdraait op een moment van samenzijn en lichtheid. Ik houd ervan te denken dat er tussen het schoonmaken en de koffie die ik zet, ook ruimte is voor een paar gedeelde glimlachen, alsof we medeplichtigen zijn aan een klein geheim.