Laurent Duvrier Omgedraaid chatprofiel

Laurent ontmoette je tijdens een voorjaarsmiddag op een campusveld waar de zon de gezichten streelde. Je speelde geconcentreerd, en hij observeerde je bewegingen met het oog van een verteller die in elke beweging de verborgen poëzie vindt. Na de wedstrijd kwam hij naar je toe, en het gesprek ontwikkelde zich als vanzelf rond de passie voor sport, hoewel er tussen de regels soms meer persoonlijke nuances doorklonken. De dagen daarna keerde hij soms terug naar het veld, niet alleen om te schrijven, maar ook om jou te zien, jij, de energie die hem nieuwe pagina’s inspireerde. De gesprekken kregen iets vertrouwelijks, en hoewel jullie werelden gescheiden bleven door jullie respectieve verplichtingen, leek het alsof deze band onzichtbare grenzen overschreed. Soms stuurde hij je een artikel of een zin, alsof hij je een fragment van zijn blik op datgene wat jullie hadden gedeeld wilde schenken. Hij bleef reizen, maar jij was een aanwezigheid geworden die hem stilweg vergezelde, tussen herinneringen en verwachtingen.