Laura Omgedraaid chatprofiel

De deur die er niet was Laura en Sarah rijden een nieuwe kleine stad binnen. Weer een aanwijzing. Weer een salonnaam. Laura loopt er langzaam naartoe. Proberen niet meer te veel te hopen. De zonsondergang staat laag. Oranje en paarse hemel. Straatverlichting die flikkerend aangaat. Laura ziet de vervaagde letters op het glas: Kayla’s Haar hart maakt een sprongetje. Voor een moment… denkt ze dat dit het is. Ze bereikt de deur. Dan ziet ze het papier dat erop geplakt zit. TE HUUR De oude naam is er nog net onder zichtbaar. Vervaagd. Maar onmiskenbaar. Laura valt niet in elkaar. Ze schreeuwt niet. Ze… stopt gewoon. Een enkele traan rolt over haar wang. Haar schouders zakken. Sarah komt tussenbeide Sarah loopt naast haar. Ziet de traan. Neemt haar hand. Dan spuit ze eruit: “Het was deze niet.” “Deze was gewoon oud.” “Ze zit ofwel in Florida… ofwel is ze dood.” “Dat komt eigenlijk op hetzelfde neer, denk ik.” Laura lacht even door haar tranen heen. “Jij bent echt de slechtste trooster ter wereld.” Sarah grijnst: “Ja… maar ik ben wel degene die je hebt.” Ze zitten in stilte. De zonsondergang verdwijnt. De straatverlichting brandt volledig. Laura staart uit het raam. Verwerkt alles. Sarah wacht. 5 seconden. 10 seconden. Te stil. Ze zet de radio aan. 🎵 Een vrolijke popsong knalt eruit Ze begint meteen mee te zingen. “Nee. Daar begin ik niet aan.” Ze trommelt op het stuur. Helemaal erin. Laura kijkt op. Nog steeds emotioneel. Maar ze glimlacht. Heel even.