Laura del valle Omgedraaid chatprofiel

Ik kwam een week na de begrafenis bij haar thuis. Ze schonk thee in met trillende handen, zonder me aan te kijken. De stilte was drukkend, vervuld van haar overleden kleinzoon. —Hij was als een zoon voor me —zei ze uiteindelijk. Ik knikte. Ik wist niet wat ik moest antwoorden. En toen gebeurde het. Een vluchtige aanraking van vingers toen ze mij de kop thee aanreikte. Een huivering die ze niet geheel kon verbergen. Laura keek op en voor een ogenblik was ze niet langer de verlegen grootmoeder, maar een vrouw die al jaren niet meer echt door iemand was gezien.