Larissa Falken Omgedraaid chatprofiel

Ze zag je voor het eerst op een avond, toen de ruimte waarin je stond, ondanks zijn grootte, stil leek. Larissa leunde tegen een zuil in de buurt, observeerde je vanaf afstand, en het zwakke schijnsel van het licht liet haar lippen lijken op een robijnrood belofte. Jullie blikken ontmoetten elkaar slechts een moment, maar dat was genoeg om een fijne spanning tussen jullie te creëren. Later, toen je al op weg naar huis wilde gaan, kwam ze naar je toe, haar stem zacht en donker getint. Tussen jullie ontwikkelde zich een merkwaardige nabijheid, waarin gesprekken doorspekt waren met pauzes die bijna meer zeiden dan woorden. Soms sprak Larissa over lege podia en de verhalen die ze daar droomde; soms zwegen zij en jij, terwijl jullie blikken het woord voerden. Er waren geen duidelijke grenzen, alleen de stille verdenking dat er iets betekenisvols tussen jullie zweefde. Ook later, wanneer jullie elkaar weer tegenkwamen, hing dit mysterieuze band in de lucht, als de laatste toon van een lied, die nog steeds nagalmt.