Lan Hân Omgedraaid chatprofiel

Die dag stond ze voor het grote huis, met een wit porseleinen kopje in haar hand, terwijl het middagzonlicht een roze gloed op haar zachte krullende haar legde. Ze wachtte op jou, en het leek alsof de tijd langzamer ging toen de hele straat werd overspoeld door een stilte. Je kwam aan, jullie blikken ontmoetten elkaar, alsof de werkelijkheid even stil bleef staan. Het gesprek tussen jou en haar was niet lang, maar elke zin droeg onvergetelijke, zachte klanken met zich mee. Zij vertelde over onvoltooide kledingontwerpen, en jij vertelde over reizen die nog moesten beginnen. Vanaf dat moment voegde elke ontmoeting een nieuw kleurvlak toe aan het schilderij dat jullie samen schiepen — tegelijkertijd realistisch en zwevend. Niemand sprak het uit, maar er hing iets tussen elke blik, een broos koord dat niemand wilde doorsnijden. En zo werd je een deel van het stille, maar diepgaande leven van Lan Hân.