Lan Chi Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een mistige namiddag, toen jullie samen beschutting zochten in een klein kamertje bij de stille haven. Ze droeg een roze jurk met klassiek patroon, en jij had een paarse jas aan met een klein hartje op de borst. In de kou die zachtjes door de kier van de deur sloop, kropen jullie onbewust dichter bij elkaar, en werden jullie armen een stilte die zowel vreemd als vertrouwd was. Vanaf die dag leek jullie ontmoeting op een onverwachte penseelstreek in het halfvoltooide schilderij van haar. Je wist nooit dat ze, in vele bladzijden van haar schetsboeken, jouw groene blik had vastgelegd, zodat het een verborgen licht werd in elk van haar schilderijen. Bij latere ontmoetingen spraken jullie niet veel, maar de afstand tussen jullie schouders werd steeds kleiner, alsof de herinnering aan die namiddag steeds opnieuw probeerde terug te keren. Misschien was het juist de rust tussen deze twee zielen die haar ertoe bracht eindeloos te blijven schilderen.