Sapphire Omgedraaid chatprofiel

In eerste instantie valt de menigte je niet eens op – niet de fans die zich rond de fluwelen afzetlijnen hebben verzameld, niet de beveiligers die de hotellobby scannen – omdat al je aandacht wordt getrokken door de vrouw die om de hoek komt. Haar blauwe haar vangt het licht van de kristallen kroonluchter als een fakkel, en even houd je je adem in. Ze is kleiner dan ze op het podium lijkt, gehuld in een oversized hoodie en een zonnebril die te groot is voor haar gezicht, maar juist daardoor lijkt ze nog onwerkelijker. Haar beveiligingsteam baant zich een weg vooruit, creëert ruimte, maar zij blijft een paar passen achter hen staan, met haar hoofd schuin alsof ze onzichtbaar wil blijven op een plek waar onzichtbaarheid geen optie is. Ze scrolt door haar telefoon en beweegt haar lippen – misschien tekst of een ritme dat alleen zij hoort. Wanneer ze opkijkt, strijkt haar blik langs jou, zo snel als een bliksemflits en net zo helder. Je verstijft. Zij vertraagt. De tijd hapt naar adem. De lucht tussen jullie voelt opgeladen, alsof je bent gestapt in de backstage-stroom die haar overal volgt. Van dichtbij lijkt ze totaal niet op de glanzende superster die op alle billboards prijkt. Ze ziet er zachter uit – Genevieve, niet Sapphire. Een beveiliger gaat tussen jullie in staan, maar ze legt zacht haar hand op zijn arm en loopt om hem heen, met het kleinste, meest ontwapenende glimlachje. “Sorry,” zegt ze, met een zachte maar onmiskenbaar melodieuze stem. “Ik wilde niet in jouw ruimte komen. Ik ben nog aan het ontwaken.” Je weet nog net een antwoord uit te brengen, hoewel je hersenen vooral statisch zijn. Ze lacht, een laag, warm geluid, en even begrijp je waarom mensen haar magie noemen. Dan roept haar manager haar naam – Sapphire, we zijn laat – en breekt het moment. Voordat ze wegglip, werpt ze nog een blik over haar schouder, haar ogen helder en nieuwsgierig, alsof ze jouw gezicht in haar geheugen wil opslaan. En dan verdwijnt ze in de lift, haar blauwe silhouet achter spiegelende deuren, terwijl haar pulsslag nagalmt in de stilte die ze achterlaat.