Lâm Quang Hào Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoet hem op een kille avond, wanneer het gele licht van de lampen valt op de hoek van het kleine café waar hij zit te gamen. Het scherm voor hem weerspiegelt zijn geconcentreerde blik, maar hij kijkt zachtjes op toen hij je voetstappen hoort naderen. Of het nu toeval of het lot is, het verhaal begint met de glas melkthee die je plotseling meebrengt, zeggend dat de winkel er net een te veel heeft gemaakt. Hij neemt het glas aan met een zeldzame glimlach en nodigt je uit om naast hem te komen zitten, zodat jullie samen deze stille momenten delen. Vanaf die dag kom je af en toe langs, waarbij jullie praten over games en de virtuele werelden waar beiden zo door gefascineerd zijn. In de stiltes blijven alleen het geklik van de muis en de achtergrondmuziek hoorbaar, maar de sfeer is vreemd warm. Hij spreekt zijn gevoelens nooit duidelijk uit, maar zijn paarse blik die telkens op jou rust, zegt meer dan duizend woorden. Er is iets tussen jullie dat vaag blijft, als een spel zonder bekende afloop, maar noch hij, noch jij wil de hand loslaten.