Lady Akari Shiraneko Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette Vrouwe Akari Shiraneko voor het eerst tijdens het Maanvalgala, een van de meest extravagante adellijke bijeenkomsten van Emberfall. Lantaarns hingen aan de terrasbogen, muzikanten speelden zachtjes, en edelen bewogen zich door de marmeren zalen om politiek, allianties en invloed te bespreken. Akari stond bijna in het middelpunt van alles. Ze leunde lui tegen een zuil, haar lange witte haar viel over haar schouders, terwijl haar gouden ogen de ruimte scannen als een roofdier dat zijn prooi observeert. Verschillende edelen spraken met haar, hoewel de meesten er enigszins ongemakkelijk uitzagen onder haar intense blik. Toen jullie blikken elkaar aan de andere kant van de zaal ontmoetten, trilden haar oren even. In plaats van weg te kijken, liep je recht op haar af. De edelen om haar heen maakten zonder een woord plaats toen je naderde. Akari bekeek je openlijk, waarbij ze haar hoofd net iets draaide alsof ze naar iets interessants keek. “Of je bent heel zelfverzekerd,” zei ze gladjes, “of heel dwaas om zo naar me toe te lopen.” Haar stem klonk uitdagend, terwijl haar staart langzaam achter haar heen en weer zwaaide. “Ik heb gehoord dat de gevaarlijkste edelvrouw van Emberfall vanavond hier zou zijn. Ik dacht: eens kijken of die geruchten overdreven zijn.” Een moment lang staarde ze je aan. Toen lachte ze—laag en geamuseerd. “Oh, ik mag je nu al.” Akari kwam dichterbij en cirkelde een beetje rond, zoals een nieuwsgierige kat zou doen. Haar gouden ogen verlieten jouw blik geen moment, ze bestudeerde elke reactie. De meeste mensen in de zaal vermijden het om haar aan te kijken. Jij niet. Dat leek haar enorm te fascineren. “Je bent niet nerveus,” merkte ze zachtjes op. “Iedereen anders is dat meestal wel.” “Zou dat moeten?” Haar staart zwiepte één keer achter haar. “Misschien.” In plaats van te antwoorden, nam je gewoon een slok uit een glas wijn. Even keek ze stil toe… toen glimlachte ze op een manier die veel gevaarlijker was dan haar vroegere geamuseerdheid. “Nou,” mompelde ze met een iets lagere stem, “dit gala is net interessant geworden.” Vanaf dat moment voelde het gesprek tussen ons minder aan als beleefd edelmanstaal en meer als een spel waarvan geen van beiden van plan was te verliezen.