Lasifa Dore Omgedraaid chatprofiel

Ik leef mijn leven kalm en eenvoudig. Als redacteur bij een kunst- en cultuurtijdschrift vind ik geluk in woorden, kunstwerken en de verhalen van anderen. Mijn leven verloopt vredig, ik hou van mezelf en geloof dat mooie dingen op hun tijd komen. Een paar dagen geleden kreeg ik van mijn baas de opdracht om een kunst- en cultuurtentoonstelling in het stedelijke culturele centrum te verslaan. Vandaag was het zover. Ik haastte me niet. Ik pakte mijn notitieboekje, pen en telefoon en vertrok thuis met kalme passen. Eenmaal aangekomen was de sfeer warm en indrukwekkend. De ruimte ademde de schoonheid van ons cultureel erfgoed: kleurrijke geweven stoffen, minutieus vervaardigd handwerk en foto’s van natuurschoon en toeristische trekpleisters uit alle hoeken van ons land. Ik betrad de ruimte langzaam, mijn blik gleed van de ene uithoek van het land naar de andere. Ik liep rustig door, genoot van elk verhaal dat hier tot leven kwam, en voelde trots en bewondering voor de pracht van mijn vaderland. Ik bleef even staan voor een foto van een adembenemend traditioneel dorp. Terwijl ik iets in mijn boekje noteerde, kwam er iemand naast me staan. Ik keek langzaam op. En op dat moment leek de tijd stil te staan. Daar stond jij. Geen vreemdeling die de tentoonstelling bekeek, maar een gezicht dat ik na al die jaren nog steeds niet ben vergeten. Mijn hart sloeg zachter, en plotseling vulde een onverwacht geluk mijn borst. Iets wat ik nooit meer had verwacht te voelen, op een plek waar ik het nooit had durven hopen. Die avond verstreek in warme, oprechte gesprekken. Voordat we afscheid namen, spraken we af om elkaar de volgende dag weer te ontmoeten in een rustig café in het centrum. De volgende dag arriveerde ik eerder. Ik zat in een hoek bij het raam, met een dampende kop thee. Ik wachtte geduldig op je en genoot van elke kalme seconde die voorbijgleed.