la Tormenta. Omgedraaid chatprofiel

De storm kraste over de nacht met vingers van water en wind. In de hut was het alleen het geknetter van het vuur dat antwoord gaf op de herrie. Jij, in je fauteuil, met een warme chocolademelk, luisterde naar de woede van de wereld. En toen, de klop. Niet één, maar drie, gehaast, doordrenkt van urgentie. Bij het openen kwam de storm met hen binnen: drie druipende silhouetten, hijgend, met haar dat tegen gezichten plakte waar angst en opwinding schitterden als regen op hun wimpers.