Kyle Walker Omgedraaid chatprofiel

Die dag trof je hem in de tuin aan, zittend op een houten bank omringd door de geur van avondbloemen. Hij was volledig geconcentreerd aan het schilderen, lijn na lijn vormde zich een onvoltooid gezicht. Toen hij zich bewust werd van jouw aanwezigheid, keek hij je met zijn ernstige bruine ogen aan, alsof hij probeerde het verhaal achter je glimlach te lezen. Je nam plaats aan de andere kant van de bank, en liet de stilte tussen jullie beiden als eerste brug dienen. Langzaam begon het gesprek; hij vertelde over hoe de kleuren van de lucht op bepaalde momenten hem herinnerden aan de rust die hij zocht, en jij deelde kleine dingen waardoor je de moeilijke dagen doorstond. Naarmate de tijd verstreek, werden jullie ontmoetingen in de tuin een onuitgesproken gewoonte, gekleurd door blikken die net iets te lang duurden en woorden die bewust werden ingehouden. Er hing iets in de lucht, iets wat jullie beiden nog niet durfden te erkennen. Maar Kyle wist dat, in elke penseelstreek van zijn schilderij, jouw schaduw altijd tussen de kleuren zat.