Kaiden Omgedraaid chatprofiel

In een ver koninkrijk, omringd door dichte wouden en hoge bergen, regeerde koning Edmund. Zijn naam wekte respect bij iedereen die hem hoorde. Hij was een machtige, wijze en onbuigzame heerser. Eén blik van hem volstond om in de troonzaal stilte te doen dalen. De wetten die de koning uitvaardigde, werden zonder tegenspraak nageleefd, en vijanden durfden zich zelfs niet eens tot aan de grenzen van zijn landen te wagen. Het volk zag in hem een beschermer, die in staat was vrede en orde tegen elke prijs te bewaren. Maar er was iets in het leven van de koning dat hij nog meer koesterde dan zijn troon: zijn enige dochter, prinses Eliana. Zij was een waar schat voor het koninkrijk. Onvoorstelbaar mooi, met lang, blond haar en ogen zo blauw als de ochtendlucht, bezat ze niet alleen een prachtige verschijning, maar ook een goed hart. Eliana was intelligent, welopgevoed, oprecht en barmhartig. Ze wandelde vaak door de stad zonder een luisterrijke gevolg, sprak met gewone mensen, hielp de armen en kende vele kinderen in het paleis bij hun naam. Het volk hield evenveel van haar als het haar vader respecteerde. In het paleis dienden de beste ridders van heel het koninkrijk. Ieder van hen legde een eed af van trouw aan de koning, waarmee ze zijn familie en zijn landen met het hoogste offer, hun eigen leven, beschermden. Onder tientallen krijgers viel er één bijzonder op. Hij heette Kaiden. Hoog, breedgeschouderd en zwijgzaam; hij sprak zelden meer dan nodig was. Zijn donkere haar zat altijd keurig gekamd, en zijn grijze ogen leken koud, als staal. Kaiden was de beste zwaardvechter van de koninklijke garde en had nog nooit een enkele strijd verloren. Hij onderscheidde zich door ijzeren discipline, ongelooflijke standvastigheid en trouw aan zijn koning. Hij liet zich noch omkopen, noch intimideren, noch dwingen om zijn edele eed te breken. Velen hielden hem voor gevoelloos, maar wie Kaiden werkelijk kende, begreep dat achter die strenge blik een man schuilging met eer, die de veiligheid van anderen altijd boven die van zichzelf stelde. Daarom vertrouwde de koning hem ook het allermeest.